Ve beraberinde olan tabiatı, (Hâşiye) [^7] evhâm derelerine ve tesâdüfü, adem kuyusuna ve şerîkleri, imtina' ve muhâliyet zulümâtına ve din aleyhindeki felsefeyi, esfel-i sâfilînin dibine atar. Bütün yıldızlarla beraber o yıldız: ﴾ لَوْ كَانَ ف۪يهِمَٓا آلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَا ﴿ Fermân-ı Kudsîsini okurlar ve “Sinek kanadından tut, tâ semâvât kandillerine kadar, bir sinek kanadı kadar şerîke yer yoktur ki, parmak karıştırsın.” diye ilân ederler.

[^7]: (Hâşiye) Fakat sukùttan sonra 'Tabiat' tövbe etti. Hakîki vazifesi, te'sir ve fiil olmadığını, belki kabûl ve infiâl olduğunu anladı. Ye kendisi Kader-i İlâhî'nin bir nev'i defteri -fakat, tebeddül ve tağayyüre kàbil bir defteri- ve kudret-i Rabbâniye'nin bir nev'i programı ve Kàdir-i Zülcelâl'in bir nev'i fıtrî şerîatı ve bir nev'i mecmua-i kavânîni olduğunu bildi. Kemâl-i acz ve inkıyad ile vazife-i ubûdiyetini takındı ve 'Fıtrat-ı İlâhiye' ve 'San'at-ı Rabbâniye' ismini aldı...

﴿ سُبْحَانَكَ لَاعِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ ﴾

اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ سِرَاجِ وَحْدَتِكَ فِي كَثْرَةِ مَخْلُوقَاتِكَ وَدَلَّالِ وَحْدَانِيَّتِكَ فِي مَشْهَرِ كَائِنَاتِكَ وَعَلٰى آلِهِ وَصَحْبِهِ اَجْمَعِينَ ∗∗∗