On Yedinci Söz’ün İkinci Makamı

On Yedinci Söz’ün İkinci Makamı (∗) [^1]

[^1]:(∗) Bu İkinci Makam'daki parçalar, şiire benzer, fakat şiir değiller. Kasdî nazmedilmemişler. Belki, hakikatlerin kemâl-i intizamı cihetinde bir derece manzûm sûretini almışlar

Bırak bîçâre feryâdı, belâdan gel tevekkül kıl.

Zîra feryâd; belâ-ender, hatâ-ender, belâdır bil. ∗∗∗

Belâ vereni buldunsa, atâ-ender, safâ-ender, belâdır bil.

Bırak feryâdı, şükür kıl, mânend-i belâbil, demâ keyfinden güler hep gül-mül. ∗∗∗

Ger bulmazsan; bütün dünya cefâ-ender, fenâ ender, hebâdır bil.

Cihan dolu belâ başında varken, ne bağırırsın küçük bir belâdan, gel tevekkül kıl. ∗∗∗

Tevekkül ile belâ yüzünde gül, tâ o da gülsün.

O güldükçe küçülür, eder tebeddül. ∗∗∗

Bil ey hodgâm, bu dünyada saâdet, terk-i dünyada..

Hudâbîn isen, o kâfîdir, bıraksan da bütün eşya lehinde. ∗∗∗

Ger hodbîn isen, helâkettir, ne yaparsan bütün eşya aleyhinde.

Demek terki gerektir, her iki hâlde bu dünyada. ∗∗∗

Terki demek: Hudâ mülkü, O’nun izni, O’nun nâmıyla bakmakta…

Ticâret istiyorsan ger, şu fânî ömrünü bâkîye tebdilde. ∗∗∗

Eğer nefsine tâlib isen, çürüktür, hem temelsiz de..

Eğer âfâkı ister isen, fenâ damgası üstünde. ∗∗∗

Demek değmez ki alınsa, çürük maldır hep bu çarşıda.

Öyle ise, geç.. İyi mallar dizilmiş arkasında... ∗∗∗