Münâcât

Münâcât

Yâ Rab! Nasıl büyük bir sarayın kapısını çalan bir adam, açılmadığı vakit, o sarayın kapısını, diğer makbûl bir zâtın sarayca me'nûs sadâsıyla çalar; tâ ona açılsın. Öyle de: Bîçâre ben dahi, senin dergâh-ı rahmetini, mahbûb abdin olan Üveyse'l-Karanî’nin nidâsıyla ve münâcâtıyla şöyle çalıyorum. O dergâhını O’na açtığın gibi, rahmetinle bana da aç.

اَقُولُ كَمَا قَالَ :

اِلٰهِي اَنْتَ رَبِّي وَاَنَا الْعَبْدُ ❀ وَاَنْتَ الْخَالِقُ وَاَنَا الْمَخْلُوقُ

وَاَنْتَ الرَّزَّاقُ وَاَنَا الْمَرْزُوقُ ❀ وَاَنْتَ الْمَالِكُ وَاَنَا الْمَمْلُوكُ

وَاَنْتَ الْعَزِيزُ وَاَنَا الذَّلِيلُ ❀ وَاَنْتَ الْغَنِىُّ وَاَنَا الْفَقِيرُ

وَاَنْتَ الْحَىُّ وَاَنَا الْمَيِّتُ ❀ وَاَنْتَ الْبَاقِي وَاَنَا الْفَانِي

وَاَنْتَ الْكَرِيمُ وَاَنَا اللَّئِيمُ ❀ وَاَنْتَ الْمُحْسِنُ وَاَنَا الْمُسِيئُ

وَاَنْتَ الْغَفُورُ وَاَنَا الْمُذْنِبُ ❀ وَاَنْتَ الْعَظِيمُ وَاَنَا الْحَقِيرُ

وَاَنْتَ الْقَوِىُّ وَاَنَا الضَّعِيفُ ❀ وَاَنْتَ الْمُعْطِي وَاَنَا السَّائِلُ

وَاَنْتَ الْاَمِينُ وَاَنَا الْخَائِفُ ❀ وَاَنْتَ الْجَوَّادُ وَاَنَا الْمِسْكِينُ

وَاَنْتَ الْمُجِيبُ وَاَنَا الدَّاعِى ❀ وَاَنْتَ الشَّافِي وَاَنَا الْمَرِيضُ

فَاغْفِرْلِي ذُنُوبِي وَتَجَاوَزْ عَنِّى وَاشْفِ اَمْرَاضِي يَا اَللّٰهُ يَاكَافِي يَا رَبِّ يَا وَافِي يَا رَحِيمُ يَا شَافِي يَا كَرِيمُ يَا مُعَافِي فَاعْفُ عَنِّي مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ وَعَافِنِي مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَارْضَ عَنِّى اَبدًا بِرَحْمَتِكَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

﴿ وَآخِرُ دَعْوٰيهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ﴾ ∗∗∗