Otuzbirinci Söz

Otuzbirinci Söz

Mİ'RÂC-I NEBEVİYEYE DAİRDİR (A.S.M.)

İHTAR: Mi'râc mes'elesi, erkân-ı îmâniyenin usûlünden sonra terettüb eden bir neticedir. Ve erkân-ı îmâniyenin nurlarından medet alan bir nurdur. Erkân-ı îmâniyeyi kabûl etmeyen dinsiz mülhidlere karşı elbette bizzat isbât edilmez. Çünkü; Allah’ı bilmeyen, Peygamber’i tanımayan ve melâikeyi kabûl etmeyen veya semâvâtın vücûdunu inkâr eden adamlara Mi'râc’dan bahsedilmez. Evvelâ o erkânı isbât etmek lâzım geliyor. Öyle ise biz, Mi'râc’da istib'âd ile vesveseye düşen bir mü'mini muhâtab ittihàz ederek, ona karşı serd-i kelâm edip arasıra makam-ı istimâ'da olan mülhidi nazara alıp serd-i kelâm edeceğiz. Bazı sözlerde hakikat-i Mi'râc’ın bir kısım lem'aları zikredilmiştir. İhvânlarımın ısrarı ile ayrı ayrı o lem'aları hakikatin aslıyla birleştirmek ve Kemâlât-ı Ahmediye’nin (A.S.M.) cemâline birden bir âyine yapmak için, inâyeti Allah’tan istedik.

﴿ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴾

﴿ سُبْحَانَ الَّذ۪ٓي اَسْرٰى بِعَبْدِه۪ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذ۪ي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا اِنَّـهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ ﴾

﴿ اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْىٌ يُوحٰى ❀ عَلَّمَهُ شَد۪يدُ الْقُوٰى ❀ ذُومِرَّةٍ فَاسْتَوٰى ❀ وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰى ❀ ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰى ❀ فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰى ❀ فَاَوْحٰٓى اِلٰى عَبْدِه۪ مَٓا اَوْحٰى ❀