دَمْ دَمْ زِجَمَالِ نَقْشِ تُو (نسخة) دَرْ رَقْص بَازِى [^5]

[^5]: نُسخَة: زِ هَوَاىِ شَوْقِ تُو

Senin cemâl-i nakşından keyiflenip, o dellâl-misâl ağaçlar oynuyorlar.

زِكَمَالِ صُنْعِ تُو خُوشْ خُوشْ بِگَازِى

Senin kemâl-i san'atından neş'elenip, güzel güzel sadâ veriyorlar.

زِشِيرِيـنِى اۤوَازِ خُودْ هَىْ هَىْ دِنَازِى

Güyâ sadâlarının tatlılığı, onları da neş'elendirip nâzenînâne bir nâz ettiriyor.

اَزْ وَىْ رَقْص اۤمَدْ جَذْبَه خَازِى

İşte ondandır ki; şu ağaçlar raksa gelmiş, cezbe istiyorlar.

اَزِ اِينْ اۤثَارِ رَحْمَتْ يَافْت هَرْ حَىْ دَرْسِ تَسْبِيحُ ونَمَازِى

Şu Rahmet-i İlâhiye’nin âsârıyladır ki; her zîhayat, kendine mahsûs tesbih ve namazın dersini alıyorlar.

اِيسْتَادَسْت هَرْ يَكِى بَرْ سَنْگِ بَالاَ سَرْفِرَازِى

Ders aldıktan sonra herbir ağaç, yüksek bir taş üstünde arşa başını kaldırıp durmuşlar.

دِرَازْ كَرْدَسْت دَسْتْهَا رَا بَدَرْگَاهِ اِلٰهِى هَمْ چُو شَهْبَازِى

Herbirisi yüzler ellerini Şehbâz-ı Kalender (Hâşiye) [^6] gibi Dergâh-ı İlâhî’ye uzatıp, muhteşem bir ibâdet vaziyetini almışlar.

[^6]:(Hâşiye) Şehbâz-ı Kalender, meşhûr bir kahramandır ki; Şeyh Geylânî'nin irşadıyla Dergâh-ı İlâhî'ye ilticâ edip mertebe-i velâyete çıkmıştır.