| |Sahife No|

|:-:|:-:|

|Allah’ın Resûl’ü olduğunu mukni' delillerle isbât eden, münâzara tarzında yazılmış belîğ bir risaledir.||

|ONALTINCI SÖZ:
﴿ اِنَّمَٓا اَمْرُهُٓ اِذَٓا اَرَادَ شَيْئًا اَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ❀ فَسُبْحَانَ الَّذ۪ي بِيَدِه۪ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍ وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾
âyetlerinin meâlindeki çok âyâtın ifâde ettiği: “ Ehadiyet-i Zâtiyesi ile külliyet-i ef'âl; ve vahdet-i şahsiyesiyle muînsiz Umumiyet-i Rubûbiyet; ve ferdâniyetiyle şerîksiz şümûl-u tasarrufât; ve mekândan münezzehiyetiyle her yerde hazır bulunması; ve nihâyetsiz ulviyetiyle herşeye yakın olması; ve bir tek Zât-ı Ehadî olmakla herşeyi bizzat elinde tutmak ” olan hakàik-ı àliye-i Kur'âniye’nin “ Dört Şuâ ” nâmıyla gayet mühim bir sırrını tefsir ediyor. Ve o hakàikı müstakîm akıllara ve selîm kalblere teslîm ettiriyor.|[188](/sözler/onaltıncı-söz/126/2/188/196#1882)|

|ONYEDİNCİ SÖZ:
﴿ اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلٰى الْاَرْضِ ز۪ينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ❀ وَ اِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَع۪يدًا جُرُزًا ﴾
﴿ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَٓا اِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ﴾
âyetlerinin meâllerinde: Lezzet-i hayat içinde elem-i mevt; ve sürûr ve visâl içinde elem-i zevâl hakkındaki âyâtın mühim bir sırrını ve ism-i Kahhâr’a karşı Rahmân isminin cilvesini gayet güzel bir sûretle gösterip tefsir ediyor. Ve ehl-i îmân için dünyanın mâhiyetini, seyyâr bir ticâretgâh ve muvakkat bir misâfirhâne ve birkaç günlük bir teşhîrgâh ve kısa bir müddet için işleyecek bir tezgâh ve ahz-ı i'tâ için yol üstünde kurulmuş bir pazar olduğunu gösterip, dünyadan berzah ve âhiret tarafına insan seyahatini sevdirir ve dehşetini izâle eder. Ve bu Söz’ün âhirinde bazı nüshalarda “ Siyah Dutun Meyvesi ” nâmıyla kıymetdâr ve câzibedâr ve şiir kıyafetinde birkaç hakikat var.|[197](/sözler/onyedinci-söz/132/2/197/225#1972)|

|KALBE FÂRİSÎ OLARAK TAHATTUR EDEN BİR MÜNÂCÂT:|[203](/sözler/onyedinci-söz/132/2/197/225#2032)|