| |Sahife No|

|:-:|:-:|

|beraber, ma'lûm olan beş vakit namazın o vakitlere hikmet-i tahsîsini o kadar güzel ve şirin bir tarzda beyân ediyor ki: Zerre mikdar şuûru bulunan bir insan, bu câzibedâr hikmet ve parlak hakikate karşı teslîme mecbur olur. Ve cesed-i insan; havaya, suya, gıdâya muhtaç olduğu gibi, rûh-u insan da namaza muhtaç bulunduğunu gayet kat'î bir sûrette beyân eder.||

|ONUNCU SÖZ:
﴿ فَانْظُرْ اِلٰٓى آثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِي الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتٰى وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَد۪يرٌ ﴾
âyetinin meâlinde ve Haşir ve Âhiret hakkındaki âyâtın mühim bir hakikatini, oniki mantıkî ve ma'kul sûret-i temsîliye ile ve oniki hakàik-ı kàtıa-i bâhire ile tefsir etmekle beraber, îmân-ı bil'âhireti o kadar kuvvetli bir sûrette isbât eder ki: Bütün bütün kalbi ölmemiş ve bütün bütün aklı sönmemiş bir insan, o isbâta karşı teslîm olur. İzn-i İlâhî ile îmâna gelir. Îmâna gelmezse de inkârdan vazgeçmeye mecbur olur.|[45](/sözler/onuncu-söz/39/2/45/115#452)|

|ONBİRİNCİ SÖZ:
﴿ وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَا ❀ وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَا ❀ وَالنَّـهَارِ اِذَا جَلّٰيهَا ❀ وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَا ❀ وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَا ❀ وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَا ❀ وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَا ❀ فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْـوٰيهَا ❀ قَدْ اَفْلَـحَ مَنْ زَكّٰيهَا ❀ وَقَدْخَابَ مَنْ دَسّٰيهَا ﴾
﴿ وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلاَّ لِيَعْبُدُونِ ﴾
âyetlerinin yüksek ve geniş bir hakikatini Sûre-i Şems’in mu'cizâne işâret ettiğini ve kâinâtı muntazam bir saray sûretinde gösterdiğini, ulvî ve vüs'atli bir temsîl ile tefsir etmekle beraber, mâhiyet-i insaniyedeki vezâif-i ubûdiyet ve cihâzât-ı insaniyeyi ve Rubûbiyet-i İlâhiye’nin envâ'-ı tecelliyâtına karşı ubûdiyet-i insaniyenin mukàbelelerini o kadar güzel bir sûrette isbât ediyor ki: Sûre-i ve'ş-Şems’in|[116](/sözler/onbirinci-söz/95/2/116/124#1162)|