İşte bu çeşit ibâdât ve tefekkürâtla hakîki insan olur. Ahsen-i takvîmde olduğunu gösterir. Îmânın yümnüyle emânete lâyık, emin bir halife-i arz olur.

Ey ahsen-i takvîmde yaratılan ve sû-i ihtiyarıyla esfel-i sâfilîn tarafına giden insan-ı gâfil! Beni dinle. Ben de senin gibi gençlik sarhoşluğuyla, gaflet içinde dünyayı hoş ve güzel gördüğüm hâlde, gençlik sarhoşluğundan ihtiyarlık sabahında ayıldığım dakikada, o güzel zannettiğim Âhiret’e müteveccih olmayan dünyanın yüzünü, nasıl çirkin gördüğümü ve Âhiret’e bakan hakîki yüzü; ne kadar güzel olduğunu, Onyedinci Söz’ün İkinci Makam’ındaki iki levha-i hakikate bak, sen de gör.

Birinci levha: Ehl-i dalâlet gibi, fakat sarhoş olmadan gaflet perdesiyle eskiden gördüğüm ehl-i gaflet dünyasının hakikatini tasvir eder.

İkinci levha: Ehl-i hidayet ve huzurun hakikat-i dünyalarına işâret eder. Eskiden ne tarzda yazılmış, o tarzda bıraktım. Şiire benzer, fakat şiir değillerdir...

﴿ سُبْحَانَكَ لَاعِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ ﴾

﴿ رَبِّ اشْرَحْ ل۪ي صَدْر۪ي ❀ وَيَسِّرْ ل۪ٓي اَمْر۪ي ❀ وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَان۪ي ❀ يَفْقَهُوا قَوْل۪ي ﴾

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى الذَّاتِ الْمُحَمَّدِيَّةِ اللَّطِيفَةِ الْاَحَدِيَّةِ شَمْسِ سَمَاءِ الْاَسْرَارِ وَمَظْهَرِ الْاَنْوَارِ وَمَرْكَزِ مَدَارِ الْجَلَالِ وَقُطْبِ فَلَكِ الْجَمَالِ ❀ اَللّٰهُمَّ بِسِرِّهِ لَدَيْكَ ❀ وَبِسَيْرِهِ اِلَيْكَ ❀ آمِنْ خَوْفِي ❀ وَاَقِلْ عُثْرَتِي ❀ وَاذْهِبْ حُزْنِي وَحِرْصِي ❀ وَكُنْ لِي وَخُذْنِي اِلَيْكَ مِنِّي ❀ وَارْزُقْنِي الْفَنَاءَ عَنِّي وَلَا تَجْعَلْنِي مَفْتُونًا بِنَفْسِي ❀ مَحْجُوبًا بِحِسِّي ❀ وَاكْشِفْ لِي عَنْ كُلِّ سِرِّ مَكْتُومٍ ❀ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ ❀ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ ❀ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ ❀ وَارْحَمْنِي وَارْحَمْ رُفَقَائِي ❀ وَارْحَمْ اَهْلَ الْاِيمَانِ وَالْقُرْآنِ ❀ آمِينَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَيَا اَكْرَمَ الْاَكْرَمِينَ

﴿ وَآخِرُ دَعْوٰيهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ﴾ ∗∗∗