hakàik-ı îmâniyeyi kat'î ders veren Risale-i Nuru okumak ve Onun ebedî saâdetler bahşeden yazılarını istinsah etmek veya bir mü'minin istifadesi için îmân cihetinde ona hizmet etmek bir suç mudur? Halkı hükûmet aleyhine teşvik midir? Ve böyle mübârek ve muazzam bir eserin müellifi ve kemâlât-ı insaniyenin zirve-i bâlâsında, en yüksek bir mertebe-i îmân ve ahlâk ve faziletle mücehhez bir Nur âbidesini ziyaret ve bu asırda iyilik ve doğrulukla ve sarsılmaz îmân ve i'tikàdlarıyla İslâmiyet şerefini ve Kur'ânın hakàikını koruyan ve yükselten ve Allah’ın rızâsını kazanmaktan başka gayeleri olmayan Risale-i Nur talebeleriyle îmân ve Kur'ân yolunda kardeşlik peydâ etmek bir cem'iyet kurmak mıdır? Acaba hangi temiz ve âdil vicdânlar buna ceza verebilir?

Sayın Hâkimler!

Hakkâniyeti, en yüksek âlimler tarafından tasdik edilen ve en yüksek bir mertebe-i îmânî ve aşk-ı İslâmî kazandıran Risale-i Nur, hiç şübhe yoktur ki: Onun bütün Sözler’i ve Lem'a ve Şuâlar’ı Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyân’ın birer nurânî tefsiridirler. Manevî hastalıkları ve manevî karanlıkları izâle eden gayet parlak birer güneştirler. Risale-i Nurun müellifliğiyle tavzif edilen Üstadımızın îmân ve Kur'ân yolunda geçen ve her türlü zorluk ve sıkıntılara göğüs gererek Kur'ân hakikatlerini neşrile bu asırdaki, hususan bu mübârek milletin evlâdlarını komünistlik ve her türlü dinsizliğin dehşetli hücumundan kurtarmağa çalışan, temiz ve pürüzsüz hayatının şehâdetiyle, o bu zamanda bu kudsî vazife ile tavzif edilmiş. O bize, (Hâşâ!..) bozgunculuk ve ahlâksızlık dersini vermiyor. Belki o bize, nev'-i beşer dünyasının en büyük da'vâsı ve en mühim mes'elesi olan îmânı kurtarmak dersini veriyor. Yirmibeş-otuz seneden beri yüzbinlerle ehl-i îmânın Risale-i Nurla îmânlarının kurtulmasına çalışması; bilhassa benim gibi İslâmiyetten haberi olmayan bîçârelere en büyük saâdet ve hayatın gayesi olan îmânı ders vermesiyle elbette ve elbette o bize bir lütf-u İlâhîdir. Onun kudsî hizmet-i îmâniye ve vazife-i diniyesini inkârla bütün bütün hak ve hakikatin aksine onu hayat-ı ictimâiyeye zararlı görenlere deriz:

Eğer îmân ile Allah’a bağlanmak ve dinin evâmirine itâat ederek ahlâksızlık ve îmânsızlık gibi korkunç âfetlerden insanları kurtarmak ve İslâmiyetin dâimî saâdetiyle onu mes'ûd etmek bir cürüm ise; o vakit hayat-ı ictimâiye için zararlıdır denilebilir. Yoksa en büyük bir iftiradır ve kat'iyyen affedilmez bir cürümdür. Risale-i Nurun hedefi dünya değil, dâimî âhiret saâdeti ve bütün hayat-ı dünyeviyedeki hüsn ve cemâl Onun cilve-i cemâlinin bir nev'i gölgesi ve bütün Cennet bütün letâifiyle bir lem'a-i muhabbeti olan bir Dâim-i Bâkî’nin bir Rahîm-i Zülcemâl’in rızâsıdır. Böyle İlâhî ve kudsî ve çok yüce bir gaye varken, süflî ve günahlı