şükür ve sabırla karşılıyorlar. Îmân-ı tahkîkî dünyada dahi medâr-ı saâdettir diye hâlleriyle isbât ediyorlar. Evet, “Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.” deyip, metînâne bu fânî zahmetleri bâkî rahmetlere tebdile çalışıyorlar.

Cenâb-ı Erhamürrâhimîn, onların emsâllerini çoğaltsın, bu vatana medâr-ı şeref ve saâdet yapsın ve onları da Cennetü'l-Firdevs’te saâdet-i ebediyeye mazhar eylesin, âmîn!

Said Nursî ∗∗∗

► (03) ◄

Azîz, Sıddık Kardeşlerim!

Bu kazâ-i İlâhînin adâlet-i kaderiye noktasında, yeni talebelerden bir kısım zâtların sırr-ı ihlâsa muvâfık olmayan dünya cihetini de Risale-i Nur ile arzu etmesinden, bazı menfaat-perest rakìbleri karşısında bulup, yirmibeş sene evvel aslı yazılan ve sekiz sene zarfında bir-iki defa elime geçen ve aynı vakitte kaybettirilen Beşinci Şuâ benden uzak bir yerde ele geçmesiyle, o hoca bozması gibi kıskançlar, onunla adliyeyi evhâmlandırdılar. Aynı vakit, benim arzu ettiğim yeni harfler ile “Miftâhü'l-Îmân Mecmuası” yerine “Âyetü'l-Kübrâ” muvâfakatim olmadan tab'olması ve nüshaları gelmesi hükûmete aksetmiş, iki mes'ele birbiriyle karıştırılmış, güyâ Kanun-u Medeniye’ye karşı o Beşinci Şuâ tab'edilmiş diye ehl-i garaz, bir habbeyi yüz kubbe yaparak gadren bizleri şu çilehâneye soktu. Fakat kader-i İlâhî ise, menfaatimiz için buraya sevketti ve eski zamanlarda ihtiyarî çilehânelerin sevâb noktasında, çok fevkınde sevâbdâr etmek sırrıyla, bizi, ihlâs dersini tam almak ve hakikaten kıymetsiz olan dünya umûruna karşı alâkalarımızı ta'dil etmek için yine Medrese-i Yûsufiye’ye çağırdı.

Ehl-i dünya evhâmına karşı deriz:

Yedinci Şuâ baştan aşağıya kadar îmândır, aldanmışsınız; ve gayet mahrem tutulan ve şiddetli taharrîlerde bizde bulunmayan ve aslı yirmi sene evvel yazılan Beşinci Şuâ bütün bütün ayrıdır. Biz, bunun değil tab'ına, belki bu zamanda hiç kimseye göstermesine râzı olmamakla beraber, orada doğru çıkmış bir ihbar-ı gaybîdir, mübâreze etmiyor. ∗∗∗