► (14) ◄

Kardeşlerim!

Yeni hurûfla yazdığınız iki mes'ele, cidden te'sirini gösterdi. Birinci, ikinci, üçüncü mes'eleleri de yazılsa çok iyi olur. Fakat Husrev ve Tahiri gibi kalemleri Kur'âna ve Kur'ân hattına mahsûs ve memur olmalarından bana endişe verir. Başkalar yazsalar daha münâsibdir. ∗∗∗

► (15) ◄

Azîz Kardeşlerim!

Bir seneden beri bir parça, yani bir kilo kadar şehriye ve pirinçten sarfediyordum. Şübhem kalmadı ki, büyük bir bereket içinde var. Şimdi siz bırakmıyorsunuz ki, pişireyim. Öyle ise, onu size hem teberrük, hem bereketli bir hediye ediyorum. O yıldız şehriyeden bir defa hàrika bir bereketi gördüm. Taneleri pişirdikten sonra kurutuyordum. Bir tek tane on mislinden ziyâde büyük olduğunu ben ve başkaları gördük. ∗∗∗

► (16) ◄

Azîz Kardeşlerim!

Bu gece evrâd ile meşgul olurken nöbetçiler ve başkalar işitiyorlardı. Kalbime geldi ki: Acaba bu izhâr, sevâbını noksan etmiyor mu? diye telâş ettim. Hüccetü'l-İslâm İmâm-ı Gazâlî’nin meşhûr bir sözü hâtıra geldi. O demiş: “Bazen izhâr, çok defa ihfadan daha ziyâde efdal olur.” Yani âşikâre yapmakta başkalar, ya istifade veya taklid etmek veya gafletten uyanmak veya dalâlette ve sefâhette muannid ise, karşısında Şeâir-i İslâmiye nev'inde izhâr etmek, izzet-i diniyeyi göstermek gibi çok cihetle, hususan bu zamanda ve ihlâs dersini tam alanlarda değil riyâ, belki gizliden tasannu' karışmamak şartıyla çok ziyâde sevâblı olabilir diye bir tesellî buldum. ∗∗∗

► (17) ◄

İki gün evvel sorgu hâkimi beni çağırdığı vakit, ben kardeşlerimi nasıl müdafaa edeyim diye düşünürken, İmâm-ı Gazâlî’nin “Hizbü'l-Masûn”unu açtım. Birden bu âyetler nazarımda göründü:

﴿ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا ﴾ ﴿ يَسْعٰى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْد۪يهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ ﴾

﴿ اَللّٰهُ حَف۪يظٌ عَلَيْهِمْ ﴾ ﴿ طُوبٰى لَهُمْ ﴾

Baktım ki: Birinci âyet, şeddeler sayılsa ve meddeler sayılmazsa ﴾ اٰمَنُوا ﴿ daki “Vav” dahi meddedir –makam-ı cifrîsi ve ebcedîsi bin üçyüz altmış­iki (1362) eder– ki, tam tamına bu senenin aynı tarihine ve bizim mü'min