Mucizat-ı Ahmediye (A.S.M) Zeylinin Bir Parçasıdır

Mu'cizât-ı Ahmediye (A.S.M)

Zeylinin bir parçasıdır

[Risalet-i Ahmediye (A.S.M.) delâili hakkında olup, Mi'râc Risalesinin Üçüncü Esâsının nihâyetindeki üç mühim müşkülden birinci müşküle ait suâle, muhtasar bir fihriste sûretinde verilen cevaptır.]

Suâl: Şu mi'râc-ı azîm, ne için Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâm’a mahsûstur?

Elcevab: Şu birinci müşkülünüz, otuzüç aded Sözlerde tafsîlen halledilmiştir. Yalnız şurada, Zât-ı Ahmediye’nin (A.S.M.) kemâlâtına ve delâil-i nübüvvetine ve o mi'râc-ı a'zama en elyak o olduğuna icmâlî işâretler nev'inde bir muhtasar fihriste gösteriyoruz... Şöyle ki:

Evvelâ: Tevrat, İncil, Zebûr gibi kütüb-ü mukaddese, pek çok tahrifata ma'rûz oldukları hâlde; şu zamanda dahi Hüseyin-i Cisrî gibi bir muhakkìk, nübüvvet-i Ahmediyeye (A.S.M.) dair o kitaplardan, yüz ondört işârî beşâretler çıkarıp, Risale-i Hamîdiye’de göstermiştir.

Sâniyen: Tarihçe müsbettir ki; Şıkk ve Satîh gibi meşhûr iki kâhinin, nübüvvet-i Ahmediye’den (A.S.M.) biraz evvel, nübüvvetine ve âhirzaman peygamberi olduğuna beyânâtları gibi çok beşâretler, sahîh bir sûrette tarihen nakledilmiştir.

Sâlisen: Velâdet-i Ahmediye gecesinde; Kâbe’deki sanemlerin sukùtu ile Kisrâ-yı Fâris’ in saray-ı meşhûresi olan Eyvân’ı inşikak etmesi gibi, irhâsat denilen yüzer hàrikalar tarihçe meşhûrdur.

Râbian: Bir orduya, parmağından gelen suyu içirmesi ve câmide, bir cemâat-i azîmenin huzurunda kuru direğin, minberin naklinden dolayı müfârakat-ı Ahmediye’den deve gibi enîn ederek ağlaması; ﴾  وَانْشَقَّ الْقَمَرُ  ﴿ nassı ile, şakk-ı kamer gibi muhakkìklerin tahkîkatıyla bine bâliğ olan mu'cizâtıyla serfirâz olduğunu tarih ve siyer gösteriyor.