Bedevî dedi: “Ehlime.” Fermân etti: هَلْ لَكَ اِلَى خَيْرٍ مِنْ ذٰلِكَ “Ondan daha iyi bir hayır istemiyor musun?” Bedevî dedi: “Nedir?” Fermân etti:

اَنْ تَشْهَدَ اَنْ لاَاِلٰهَاِلَّااللّٰهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَاَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

Bedevî dedi: “Bu şehâdete şâhid nedir?” Fermân etti:

هٰذِهِ الشَّجَرَةُ السَّمُرَةُ “Vâdi kenarındaki ağaç şâhid olacak.” İbn-i Ömer der ki: O ağaç yerinden sallanarak çıktı, yeri şakk etti, geldi; tâ Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın yanına. Üç defa Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, o ağacı istişhâd etti. Ağaç da, sıdkına şehâdet etti. Emretti yine yerine gidip yerleşti.

Hazret-i Büreyde; İbn-i Sâhibi'l-Eslemî tarîkinde –nakl-i sahîh ile– Büreyde dedi ki: Biz Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın yanında iken, bir seferde bir Arabî geldi. Bir âyet, yani bir mu'cize istedi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm fermân etti:

قُلْ لِتِلْكَ الشَّجَرَةِ رَسُولُ اللّٰهِ يَدْعُوكِ Bir ağaca işâret etti; ağaç, sağa ve sola meylederek köklerini yerden çıkarıp, huzur-u Nebevîye geldi, اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ dedi. Sonra Arabî dedi: “Yine yerine gitsin.” Emretti, yerine gitti. A'rabî dedi: “İzin ver, sana secde edeyim.” Dedi: “İzin yok kimseye.” Dedi: “Öyle ise, senin elini ayağını öpeceğim.” İzin verdi.

Üçüncü Misal

Üçüncü Misâl: Başta Sahîh-i Müslim, kütüb-ü sahîha haber veriyorlar ki, Câbir diyor: “Biz bir seferde, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ile beraberdik. Kazâ-yı hâcet için bir yer aradı. Settâreli bir yer yoktu. Sonra gitti, iki ağaç yanına. Bir ağacın dalını tuttu, çekti. Ağaç, itâat ederek beraber gitti; öteki ağacın yanına getirdi. Mutî' devenin yularını tutup çekildikte geldiği gibi, o iki ağacı o sûretle yanyana getirdi. Sonra dedi: اِلْتَئِمَا عَلَىَّ بِاِذْنِ اللّٰهِ Yani: “Üstüme birleşiniz.” dedi. İkisi birleşerek settâre oldular. Arkalarında kazâ-yı hâcet ettikten sonra onlara emretti, yerlerine gittiler.”

İkinci bir rivâyette, yine Hazret-i Câbir der ki: “Bana emretti ki: