Bazı defa câmide, minber üstünde elini kaldırmış, daha indirmeden yağmış; tevâtür ile nakledilmiş.
Dokuzuncu İşaret
DOKUZUNCU İŞÂRET:
Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın envâ'-ı mu'cizâtından birisi de, ağaçların insanlar gibi emrini dinlemeleri ve yerinden kalkıp yanına geldikleridir ki; şu mu'cize-i şeceriye, mübârek parmaklarından suyun akması gibi, ma'nen mütevâtirdir. Müteaddid sûretleri var ve çok tarîklerle gelmiştir.
Evet Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın emri için, ağaç, yerinden çıkıp yanına gelmesi, sarîhan mütevâtir denilebilir. Çünkü, meşâhir-i sıddıkîn-i sahâbeden Hazret-i Ali, Hazret-i İbn-i Abbâs, Hazret-i İbn-i Mes'ûd, Hazret-i İbn-i Ömer, Hazret-i Ya'le İbn-i Murre, Hazret-i Câbir, Hazret-i Enes İbn-i Mâlik, Hazret-i Büreyde, Hazret-i Üsâme Bin Zeyd ve Hazret-i Gaylan İbn-i Seleme gibi sahâbeler; herbiri kat'iyyet ile, aynı mu'cize-i şeceriyeyi haber vermiş. Tâbiîn’in yüzer imâmları, mezkûr sahâbelerden, herbir sahâbeden, ayrı bir tarîk ile, o mu'cize-i şeceriyeyi nakletmişler; âdeta muzâaf tevâtür sûretinde bize nakletmişler. İşte şu mu'cize-i şeceriye, hiçbir şübhe kabûl etmez bir tevâtür-ü manevî-i kat'î hükmündedir.
Şimdi, o mu'cize-i kübrânın, tekerrür ettiği hâlde, birkaç sahîh sûretlerini birkaç misâl ile beyân edeceğiz:
Birinci Misal
Birinci Misâl: Başta İmâm-ı Mâce ve Dârimî ve İmâm-ı Beyhakî, nakl-i sahîhle, Hazret-i Enes İbn-i Mâlik’ten ve Hazret-i Ali’den ve Bezzar ve İmâm-ı Beyhakî, Hazret-i Ömer’den haber veriyorlar ki, üç sahâbe demişler: Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, küffarın tekzîbinden müteessir olarak mahzûn idi. Dedi:
يَا رَبِّ اَرِنِى آيَةً لاَ اُبَالِى مَنْ كَذَّبَنِى بَعْدَهَا Enes’in rivâyetinde, Hazret-i Cebrâil hazır idi. Vâdi kenarında bir ağaç vardı. Hazret-i Cebrâil’in i'lâmıyla, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm o ağacı çağırdı; tâ yanına geldi. Sonra git, dedi. Tekrar gitti, yerine yerleşti.
İkinci Misal
İkinci Misâl: Allâme-i Mağrib Kàdî İyâz; Şifâ-i Şerîf’te, ulvî bir senedle, doğru ve sağlam bir an'ane ile, Hazret-i Abdullâh İbn-i Ömer’den haber veriyor ki: Bir seferde Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın yanına bir bedevî geldi. Fermân etti: اَيْنَ تُرِيدُ “Nereye gidiyorsun?”