Yirmidokuzuncu Mektûb

Yirmidokuzuncu Mektûb

Birinci Risale Olan Birinci Kısım

[Yirmidokuzuncu Mektûb “Dokuz Kısım”dır. Bu kısım, Birinci Kısımdır; “Dokuz Nükte”dir.]

﴿ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴾

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ 

Azîz, Sıddık Kardeşim ve Hizmet-i Kur'âniyede Pek Ciddi Bir Arkadaşım!

Bu defaki mektûbunda, vaktim ve hâlim müsâade etmediği mühim bir mes'eleye dair cevab istiyorsun.

Kardeşim, bu sene elhamdülillâh risaleleri yazanlar pek çoğalmış. İkinci tashih bana geliyor. Sabahtan akşama kadar sür'atli bir tarzda meşgul oluyorum. Çok mühim işlerim de geri kalıyor. Ve bu vazifeyi daha azîm görüyorum. Hususan Şâbân ve Ramazanda, akıldan ziyâde kalb hissedardır, rûh hareket eder. Şu mes'ele-i azîmeyi başka vakte ta'lik edip, ne vakit Cenâb-ı Hakk’ın rahmetinden kalbe sünûhât gelse, tedrîcen size yazılır. Şimdilik “Üç Nükte”yi (Hâşiye) [^1] beyân edeceğim:

[^1]:(Hâşiye) Bilâhare Dokuz Nükteye tamamlanmıştır.

Birinci Nükte

Birinci Nükte: “Kur'ân-ı Hakîmin esrârı bilinmiyor; müfessirler hakikatini anlamamışlar” diye beyân olunan fikrin iki yüzü var. Ve onu diyen, iki tâifedir.

Birincisi: Ehl-i hak ve ehl-i tedkiktir. Derler ki: “Kur'ân, bitmez ve tükenmez bir hazinedir. Her asır, nusûs ve muhkemâtını teslîm ve kabûl ile beraber, tetimmat kabîlinden hakàik-ı hafiyesinden dahi hissesini alır; başkasının gizli kalmış hissesine ilişmez.” Evet, zaman geçtikçe Kur'ân-ı Hakîm’in daha ziyâde hakàikı inkişaf eder demektir. Yoksa; hâşâ ve kellâ selef-i sâlihînin beyân ettikleri hakàik-ı zâhiriye-i Kur'âniyeye şübhe getirmek değil. Çünkü, onlara îmân lâzımdır. Onlar nasstır, kat'îdir, esâstırlar, temeldirler. Kur'ân ﴾ عَرَبِىٌّ مُبِينٌ ﴿ fermânıyla mânâsı vâzıh olduğunu bildirir. Baştan başa hitâb-ı İlâhî, o mânâlar üzerine döner, takviye eder, bedâhet derecesine getirir. O mensûs mânâları kabûl etmemekten, hâşâ sümme hâşâ, Cenâb-ı Hakk’ı tekzîb ve Hazret-i Risalet’in