Yedinci Kısım: İşârât-ı Seb'a

Yedinci Kısım: İşârât-ı Seb'a

﴿ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴾

﴿ فَآمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِهِ النَّبِىِّ الْاُمِّىِّ الَّذِى يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمَاتِـه۪ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴾ ﴿ يُرِيدُونَ اَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَاْبَى اللّٰهُ اِلَّا اَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴾

[Üç suâlin cevabı olarak “Yedi İşâret”dir. Birinci suâl dört işârettir.]

Birinci İşaret

Birinci İşâret: Şeâir-i İslâmiyeyi tağyîre teşebbüs edenlerin senedleri ve hüccetleri, yine her fenâ şeylerde olduğu gibi, ecnebîleri körü körüne taklidcilik yüzünden geliyor. Diyorlar ki:

“Londra’da ihtidâ edenler ve ecnebîlerden îmâna gelenler; memleketlerinde ezân ve kamet gibi çok şeyleri kendi lisânlarına tercüme ediyorlar, yapıyorlar. Âlem-i İslâm onlara karşı sükût ediyor, i'tirâz etmiyor. Demek bir cevâz-ı Şer'î var ki, sükût ediliyor?..”

Elcevab: Bu kıyâsın o kadar zâhir bir farkı var ki; hiçbir cihette onlara kıyâs etmek ve onları taklid etmek zîşuûrun kârı değildir. Çünkü ecnebî diyarına, lisân-ı Şerîatta “Dâr-ı harb” denilir. Dâr-ı harbde çok şeylere cevâz olabilir ki “Diyar-ı İslâm” da mesağ olamaz.

Hem Frengistan diyarı, Hıristiyan şevketi dâiresidir. Istılahât-ı Şer'iyenin meânîsini ve kelimât-ı mukaddesenin mefâhimini lisân-ı hâl ile telkin edecek ve ihsâs edecek bir muhît olmadığından; bilmecbûriye kudsî meânî, mukaddes elfâza tercih edilmiş; meânî için elfâz terkedilmiş, ehvenü'ş-şer ihtiyar edilmiş. Diyar-ı İslâmda ise; muhît, o kelimât-ı mukaddesenin meâl-i icmâlîsini Ehl-i İslâma lisân-ı hâl ile ders veriyor. An'ane-i İslâmiye ve İslâmî tarih ve umum Şeâir-i İslâmiye ve umum erkân-ı İslâmiyete ait muhâverât-ı Ehl-i İslâm, o kelimât-ı mukaddesenin mücmel meâllerini, mütemâdiyen ehl-i îmâna telkin ediyorlar. Hattâ şu memleketin maâbid ve medâris-i diniyesinden başka makberistânın mezar taşları dahi, birer telkin edici, birer muallim