Hem İncil’de, esmâ-i Nebevîden: صَاحِبُ الْقَضِيبِ وَالْهِرَاوَةِ Yani: “Seyf ve asâ sâhibi.” Evet sâhibü's-seyf enbiyâlar içinde en büyüğü; ümmetiyle cihada memur, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’dır.

Yine İncil’de: “Sâhibü't-tâc”dır. Evet “Sâhibü't-tâc” ünvânı, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’a mahsûstur. Tâc; amâme, yani sarık demektir. Eski zamanda, milletler içinde, milletçe umumiyet itibariyle sarık ve agel saran Kavm-i Arab’dır. İncil’de صَحِبُ التَّاجْ kat'î olarak “Resûl-i Ekrem” (Aleyhissalâtü Vesselâm) demektir.

Hem İncil’de اَلْبَارَقْلِيطْ veyâhut اَلْفَارَقْلِيطْ ki, İncil tefsirlerinde; “Hak ve bâtılı birbirinden tefrik eden hak-perest” mânâsı verilmiş ki, sonra gelecek insanları hakka sevkedecek Zâtın ismidir.

İncil’in bir yerinde, İsâ Aleyhisselâm demiş: “Ben gideceğim; tâ Dünyanın Reisi gelsin.” Acaba Hazret-i İsâ Aleyhisselâm’dan sonra dünyanın reisi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyiz edip Hazret-i İsâ Aleyhisselâm’ın yerinde insanları irşad edecek, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’dan başka kim gelmiştir? Demek Hazret-i İsâ Aleyhisselâm, ümmetine dâima müjde ediyor ve haber veriyor ki: “Birisi gelecek; bana ihtiyaç kalmayacak. Ben, O’nun bir mukaddimesiyim ve müjdecisiyim.”

Nasıl ki şu âyet-i kerîme:

﴿ واِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِى اِسْرَائِيلَ اِنِّى رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَاْتِى مِنْ بَعْدِى اسْمُهُ اَحْمَدُ ﴾

(Hâşiye) [^6] Evet, İncil’de Hazret-i İsâ Aleyhisselâm, çok defalar ümmetine

[^6]:(Hâşiye) (اُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ) nin tetimmesidir: Seyyah-ı meşhûr Evliyâ Çelebi; Hazret-i Şem'un-u Safâ'nın türbesinde, ceylan derisinde yazılı İncil-i Şerîf'te, bu gelen âyeti okumuştur. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm hakkında nâzil olan âyet: ايتون : Bir oğlan, ازربيون yani İbrahim neslinden ola, پروفتون peygamber ola, لوغسلين yalancı olmaya, بنت Onun افزولات mevlidi Mekke ola. كه كالوشير sâlihlikle gelmiş ola. تونومنين Onun mübârek adı مواميت (∗) Ahmed Muhammed ola. اسفدوس Ona uyanlar, تاكرديسْ bu cihan ıssı olalar. بيست بيث dahi, ol cihan ıssı ola. (∗) Bu "Mevâmit" kelimesi "memed"den ve "memed" dahi "Muhammed"den tahrif edilmiş.