► (185) ◄ Zekâi’nin fıkrasıdır

(Zekâi’nin fıkrasıdır)

Kalbim derin bir ihtiyaç ve iştiyak içinde, şu mübârek günlerde, Üstadımın ziyaretini arzu ediyor. Nasıl ki, yaz günlerinin sıcak demlerinde bil'umum nebâtât, yağmura ihtiyaç hissederse, Zekâi de Üstadımın nasihatlerine ve telkinlerine öylece müştâk ve muhtaçtır.

Üstadım, eyyâm-ı mübâreke pek çabuk gelip geçti. Benim gibi manevî yaralarından mecrûh bîçâreler, böyle mübârek günlerde, elbette kusurlarının affını ve meşrû emellerinin husûlünü, Hallâk-ı Âlem’den temennî ve niyâz etmişlerdir. Cenâb-ı Allah mâh-ı gufrânın kudsiyeti hürmetine kusurlarımızı af ve mağfiret eylesin. Âmîn.

Sevgili Üstadım, bu defa üç gün izinle Atabey’e gidip, ebeveynimi ve âhiret dostlarımızı ziyaret ettim.

Ah Üstadım, bazen zâhirî hâdisât insanı çok düşündürüyor. Gayr-ı ihtiyarî, rûhu garîb ve rikkatle karışık bir ızdırâba düşürüyor. Bu ânlarda hayatın kararsızlıklarından mütevellid ye's, bizi müteessir ediyor. Şefkat ve merhamete hasret çekiyoruz.

Üstadım, öyle zannediyorum ki, âcizleri, hayatın ihtilâta mecbur eden ahvâlinden uzaklaşamadıkça, kalbim ârâmgâh-ı lezzetinde tam bir sükûnu bulamayacak. İnşâallâh duânızın himmetiyle, o ânlara da selâmetle vâsıl olacağım. Bu hissiyatımı izâh etmek, anlaşılmış bir rûh için zâid değil midir? Azîz Üstadım, emsâl-i kesîresiyle Üstadımızın riyâseti altında müşerref olmaklığımızı dilediğim îd-i fıtrınızı tebrik vesilesiyle, takdim-i ihtiramât eyler, muhterem ellerinizden ve ayaklarınızdan öperim, sevgili Üstadım.

Günahkâr talebeniz

Zekâi ∗∗∗

► (186) ◄ Âhiret hemşirelerimden Müzeyyene’nin fıkrasıdır

(Âhiret hemşirelerimden Müzeyyene’nin fıkrasıdır)

Sevgili Üstadım!

İki aya yakın zamandan beri, gelen âhiret kardeşlerle selâmınızı alıyorsam da benim gibi âcize bu talebenin, sizin her vakit nurlu nasihatlerinizi dinlemeğe ihtiyacı olduğundan dolayı, haftaları bütün mahzûniyetle geçiriyorum. Evet, zaman oluyor ki, gözlerimden dökülen yaşları, nurlu risaleleri okumakla teskin ediyorum. Zaman oluyor kalbim mütemâdiyen ağlıyor. Hele şu mübârek Ramazan, birkaç müfsidin kalbimize saldığı hançerin acısını kalben, bütün gün için için ağlamakla geçiriyoruz.