bir inâyet olarak bize şiir kapısını açmadı. ﴾ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ ﴿ sırrı buna bakar.

İşte kendi hattıma mukâbil, sana iki nükte söyledim. İnşâallâh başka bir vakit senin hâtırın için büyük zahmet çekip birkaç satır yazacağım. Gâlib Bey’in iki eli var; sağ elini bana vermiş, benim hesabıma yazıyor, sol eli de kendine kalmış. Bu mektûb o iki el ile yazılmıştır.

Hazır Mes'ûd, Gâlib ve Süleyman Efendiler, Mustafa Çavuş, Abdullâh Çavuş selâm ediyorlar. Ben de başta Husrev, Bekir Bey umum kardeşlerimize selâm ediyorum. Bilhassa kayınpederiniz Hacı İbrahim Bey’e ve muhtereme hemşireme ve mübârek Bedreddin’e çok duâ ediyorum.

اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى

Kardeşiniz

Said Nursî ∗∗∗

► (259) ◄

Azîz, Sıddık, Müdakkik Âhiret Kardeşim, Hizmet-i Kur'âniyede Arkadaşım!

Evvelâ: Mektûbunuzda, benim her mektûbumun başında ﴾ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ ﴿ yazılmasının hikmetini soruyorsunuz. Bunun hikmeti şudur ki:

Kur'ân-ı Hakîm’in hazâin-i kudsiyesine açılan bana en birinci kapı, o olduğudur. En evvel hakàik-ı àliye-i Kur'âniyeden şu âyetin hakikati bana zâhir olmuş ve ekser risalelerde o hakikat sereyân etmiştir.

Hem bir hikmeti şudur ki; i'timâd ettiğim mühim üstadlarımın, mektûblarının başlarında istimâl etmeleridir.

Hem mektûbunuzda “yedi kebâir” i soruyorsunuz. Kebâir çoktur, fakat ekberü'l-kebâir ve mûbikât-ı seb'a tâbir edilen günahlar yedidir: “Katl, zinâ, şarab, ukûk-u vâlideyn (yani kat'-ı sıla-yı rahîm), kumar, yalancı şehâdetlik, dine zarar verecek bid'alara tarafdâr olmak” tır.

Sâniyen: Bu yaz mevsiminde hakàik-ı Kur'âniyeye nisbeten meyveler hükmünde tevâfukâta dair hurûfât-ı Kur'âniyenin nüktelerini beyân ediyorduk. Şimdi mevsim değişmiş, hurûftan ziyâde hakàika ihtiyaç vardır. Gelecek yaza kadar muvakkaten o kapıyı ihtiyarımızla çalmayacağız. Fakat o hurûfa ait beyânât ne derece hak olduğunu Mevlâna Câmî’nin Dîvân’ıyla kardeşlerimle tefe'ül ettik. Dedik, “Yâ Câmî! Bu hurûfât-ı