► (121) ◄ Hâfız Ali’nin fıkrasıdır

(Hâfız Ali’nin fıkrasıdır)

Eyyühe'l-Üstadü'l-Muhterem!

Yirmidokuzuncu Mektûbun Üçüncü Kısmının Dokuzuncu Mes'elesi’nde emir buyurulan Hizmet-i Kur'ândan fakirin hissesine iki erkek ve bir kız çocuğu düşmüş imiş... Aynı emri alıp gelirken düşünüyordum; acaba, akraba-i taallukatımda çocuklar var, hangisini intihâb edeyim? Benim bu düşünceme ma'nen denilmiş ki: Hay Ali! Sen kendi re'yine muhtar değilsin. Onun intihâbı başka kapıya aittir. Üç gün sonra Yaşar ve Necati isminde iki çocuk, bana hem refîk, hem ders arkadaşı ve bir derece onlara kalfa olarak ta'yin edildim. Çocuklar hurûfâtı tam bilmedikleri için bazen yazı ile, bazen kitaptan gösteriyordum. Bir ay sonra Kur'ân okumaya başladılar. Beşinci ay içinde اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى hatme muvaffak oldular.

Mübârek Üstadım! Bu hususu çok düşünüyordum ki; lâakal bir-iki senede Kur'ân okumağa liyâkat kesbedilirken me'mûlün hilâfında meydâna gelen bu emr-i azîm kimseye verilmez, ancak ve ancak i'câz-ı Kur'ânın o büyük denizinin reşhasıdır ve iki cihan fahri, Nebi-yi Âhirzaman Peygamberimiz Muhammed Mustafa Aleyhissalâtü Vesselâm’ın himmet-i maneviyeleriyle o i'câzın izhâr ve intişarına memur edilen Üstadımın duâsı gibi çok büyük kuvvetlerle hâsıl olduğuna, ben değil, bu hâle şâhid karyemizin ekserîsi îmân edip, tasdik ediyorlar. Bütün köy ehl-i îmânı nâmına bu emr-i hayra vesile olan Üstadımıza, lâyuadd velâ-yuhsâ teşekkürlerle “Cenâb-ı Hak sizlerden ebeden râzı olsun.” duâsını âciz lisânımla dâima söylüyorum.

Üstadım, bir şey daha var ki, emr-i üstadânelerine intizardayım. O da şudur: Cenâb-ı Hak ihsân ederse dâirenizin şâkirdini Hâfız Yaşar bu kışta bahara sebeb olup mütenevvi' çiçekleri açmasına nisan yağmuru misillû, vücûdunuz o çiçekler arasında bir gül-ü Muhammedî (A.S.M.) yetiştirmekte inşâallâh vesile olacağınıza şübhe yoktur. Mübârek dâirenin mübârek talebesine, mübârek Cuma gecesinde hatminin duâsıyla, hıfzının ibtidâ duâsını ve fakir-i pür-kusurun afv duâsını bütün hâsse ve duygularımla, hürmetle el ve eteklerinizden öper ve kusurlarımın affını niyâz ederim, Efendim Hazretleri.

Hâfız Ali ∗∗∗