► (141) ◄ İmâmoğlu Hâfız Mustafa’nın bir fıkrasıdır

(İmâmoğlu Hâfız Mustafa’nın bir fıkrasıdır)

(Bütün söz ve mektûbatın birer mürşid-i kâmil vazifesini gördüklerine dair hâtıra gelen bir mektûbdur.)

Üstadım Efendim!

Bundan bir sene evvel –Sözler ve Mektûbat’ı istinsah esnâsında– bazı nükteler, kendi emrâz-ı kalbiyeme muvâfık bir ilâç geldiğinden “Evet bu nükteyi altın yazı ile yazmalı.” diye söylerdim. Lem'alar te'lif edildi, bütün Söz ve Mektûbat’a feyizleriyle anahtarlık yaptı. Şöyle ki:

Kışın en şedîd tehlikeli ve fırtınalı zamanında –yırtıcı hayvanların en azgın ve kuvvetli zamanlarında– geniş sahrâda, çamurlu bir yolda giden bir yolcunun imdâdsız, kimsesiz, o tehlikeler içinde, düşe-kalka –yüzde doksan dokuz– fırtınalar ve o yırtıcı canavarların elinde parçalanacağı ve telef olacağı hengâmda, kendini kurtarmak isteyen o yolcunun gözüne tesâdüf eden, sahrânın ortasındaki çelikten daha güzel, polattan daha kuvvetli yapılmış bir saraya rastgelmesi, o yolcuyu o kadar memnun ve mesrûr eder ki; hattâ o saraya daha çabuk yetişip yırtıcı hayvanlar tarafından parçalanmasından halâs olmak için koşarak, acelesinden ayaklarının bile yere temâs etmesini istemeyen bu yolcu, kendisinin saraya girmesine vesile olanlara, değil bütün malını vermek, belki canını fedâ eder.

İşte asrımızda Sözler ve Mektûblar, o yolcunun saraya rastgelmesiyle bütün tehlikelerden kurtulduğu gibi, ins ve cin canavarlarının tehlikelerinden kurtulmak için Sözler’in herbiri o kaleden daha sağlam bir tahassungâh olduğuna yüz bin kanâatim vardır. Lillâhi'l-Hamd, o sarayın anahtar vazifesini Lem'aların feyziyle bulabildim. O tehlikelerden bîçâre zayıf rûhumu kurtarmak için içeriye girdim. Gördüm ki Cennet, sekiz tabaka olup, hiçbirbirine mâni olmadığı ve benzemediği gibi, birine girdiğimde onun letâfeti evvelki girdiğimin lezzetini tazelendirdiği gibi, risaleler aynen öyledir.

İmâmoğlu

Hâfız Mustafa (R.H.) ∗∗∗