Söz değil, özdür bütün tibyânınız,

Vech-i Hakka hep işârettir sözün.

Lübb-i lübb, mârifettir mâ-hasal,

Yüzyüze Hakka itâattir sözün.

Ehl-i şevke âb-ı hayat bahş eden,

Hıdr-ı bahreyn-i velâyettir sözün.

Bâr-ı sıkletten ukùlü kurtaran,

Nur-u İlyas-ı riyâzettir sözün.

Kulluğun efdalini izhâr eden,

Zülkifl-i ibâdettir sözün.

Sed çeker kâfir olan ye'cüclere,

Çünkü, Zülkarneyn-i kudrettir sözün.

Sırr-ı tesbihâtı telkin eyleyen,

Misl-i Yûnus, gavvâs-ı hakikattir sözün.

Rahmet-i Rahmânı hep tezkâr eder,

Hamd-i Zekeriya-yı rahmettir sözün.

Tâb ile şerh-i kitab-ı Hak eder,

İlm-i Yahyâ-yı verasettir sözün.

Mürdeyi ihyâ, körü bînâ eder,

Nefhâ-i İsâ-yı fıtrattır sözün.

Müjde-peymâ-yı kulûb-u ehl-i hak,

Mâhî-i târik-i fetrettir sözün.

Ahmed’in mi'râcını eyler beyân,

Şerh-i ahkâm-ı Nübüvvettir sözün.

Hak Teâlâ dâima pür-nur ede,

Çünkü irfan-ı saâdettir sözün

Şân-ı Üstadda ne dersen Gâlibâ!..

Ez-ki, bir îmâ-yı hayrettir sözün.

Ahmed Gâlib ∗∗∗