Rus polisi:

— Heyhât!.. Şaşarım senin ümîdine?

Bediüzzaman:

— Ben de şaşarım senin aklına! Bu kışın devamına ihtimal verebilir misin? Her kışın bir baharı, her gecenin bir nehârı vardır.

Rus polisi:

— İslâm, parça parça olmuş?

Bediüzzaman:

— Tahsile gitmişler. İşte Hindistan, İslâmın müstaîd bir veledidir, İngiliz mekteb-i i'dâdisinde çalışıyor. Mısır, İslâmın zekî bir mahdumudur; İngiliz mekteb-i mülkiyesinden ders alıyor. Kafkas ve Türkistan, İslâmın iki bahâdır oğullarıdır; Rus mekteb-i harbiyesinde ta'lim ediyorlar. İlâ âhir...

Yâhû, şu asîlzâde evlâd, şehâdetnâmelerini aldıktan sonra, herbiri bir kıt'a başına geçecek, muhteşem âdil pederleri olan İslâmiyetin bayrağını âfâk-ı kemâlâtta temevvüc ettirmekle, kader-i ezelînin nazarında feleğin inâdına, nev'-i beşerdeki hikmet-i ezeliyenin sırrını ilân edecektir. ∗∗∗

Bediüzzaman’ın, Şarktaki Aşâirle Muhâvere ve Münâzaralarından Bir Kaç Misâl

Van’a muvâsalat ettikten sonra, aşâiri (aşîretleri) dolaşarak ictimâî, medenî, ilmî derslerle onları irşada çalışmıştır. Bu hususta, suâl-cevab hâlinde, “Münâzarât” isimli bir kitab neşretmiştir.

Bediüzzaman’ın bir taraftan ehl-i siyasetle, diğer taraftan halk tabakası ve aşîretlerle muhâveresi, şübhesiz ki gayet merak-âverdir. Bütün bunlarda; bu zâtın yegâne azîm ve gayesinin İslâmiyet nurunun ve Kur'ân hakikatlerinin dünyaya yayılması olduğu ve kendisinin de bir dellâl-ı Kur'ân vazifesini bütün hayatında îfâ ettiği görülmektedir.

BEDİÜZZAMAN’IN, ŞARKTAKİ AŞÂİRLE MUHÂVERE

VE MÜNÂZARALARINDAN BİR KAÇ MİSÂL

Suâl: Dine zarar olmasın, ne olursa olsun?

Elcevab: İslâmiyet güneş gibidir, üflemekle sönmez. Gündüz gibidir, göz yummakla gece olmaz. Gözünü kapayan, yalnız kendine gece yapar. Hem de, mağlûb bîçâre bir reise yâhut müdâhin memurlara veyâhut mantıksız bir kısım zâbitlere i'timâd edilirse ve dinin himâyesi onlara bırakılırsa mı daha iyidir, yoksa efkâr-ı âmme-i milletin arkasındaki hissiyat-ı