► (33) ◄

Bu defa taarruz pek geniş dâirede, reis-i hükûmet ve hazır kabine, plânlı ve dehşetli bir evhâm ile hücum etti. Benim aldığım bir habere göre ve çok emârelerle gizli münâfıkların yalan jurnalleri ve desîseleriyle, bizi, hilâfet komitesiyle ve Nakşî Tarîkatının gizli cem'iyetiyle tam alâkadar belki pişdâr gösterip, hükûmeti büyük bir telâşa sevkederek Nurun büyük mecmualarının İstanbul’da cildlenip Âlem-i İslâmda intişarını ve inâyet ve makbûliyetlerini bir delil gösterip, hükûmeti korkutup, kıskanç resmî hocaları ve vehham memurları aleyhimize insafsızca çevirdiler. Tahminlerince, her hâlde çok vesikalar, emâreler görülecek.

Hem Eski Said damarıyla tahammül etmeyerek, “Ortalığı karıştıracak!” diye kanâatleri varmış. Cenâb-ı Hakk’a hadsiz şükür olsun, o musîbeti binden bire indirdi. Bütün taharrîlerde, hiçbir cem'iyet ve komitelerle bir alâkamızı bulamadılar. Yoktur ki bulsunlar. Onun için savcı, iftiralara ve yanlış mânâlara, medâr-ı mes'ûliyet olmayan cüz'i isnâdlara mecbur olmuş. Mâdem hakikat budur, Nurlar ve biz, yüzde doksandokuz derece musîbetten halâs olduk. Öyle ise değil şekvâ, belki binler şükür etmekle inâyet-i İlâhiyenin bu cilvesinin tamamını sabır, şükür, istirhamla beklemeliyiz ve Nur dersleriyle, bu medresenin mütemâdiyen çıkan ve giren muhtaç ve müştâklarına tesellî vererek yardım etmeliyiz.

Said Nursî ∗∗∗