► (07) ◄

İslâmiyet düşmanları, Bediüzzaman Said Nursî ve Nur Talebelerini mahkemelere sevkederken, ortalığa korkular ve tehdidler yayarlar, resmî makamlara bütün bütün uydurma ma'lûmâtlar yazdırırlar, herkesi Bediüzzaman ve Risale-i Nurdan uzaklaştırmak için uğraşırlar, Nur Talebelerinin aralarına fesâd sokarak tesânüdlerini bozmak için entrikalar çevirirler.

Bediüzzaman Said Nursî, Nur Talebelerinin menfî propagandalara aldanmamaları ve hem de Nur Talebelerinin, sevgili Üstadlarıyla görüşmek iştiyakı şiddetli olduğundan bu rûhî ihtiyacı tatmin için, sâir zamanlarda olduğu gibi, Denizli hapsinde de yazdığı mektûblardan bir kısmını buraya dercediyoruz. Hapishânelerde yazılan mektûb ve eserleri Nur Talebeleri gizlice üstadlarından getirmeyi te'min ederler. Zîra Hazret-i Üstad, her hapishânede tecrid-i mutlak içinde bırakılmış ve başkalarıyla görüşmesi yasak edilmiştir! ∗∗∗

Bu Fıkra Bir Câsus Vâsıtasıyla Resmî Memurların Eline Geçtiği İçin “lâhika”ya Girmiştir

BU FIKRA BİR CÂSUS VÂSITASIYLA RESMÎ MEMURLARIN

ELİNE GEÇTİĞİ İÇİN “LÂHİKA”YA GİRMİŞTİR

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ ❀ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

Ramazan-ı Şerîf’ten birgün evvel, gizli zındık düşmanlarım tarafından verildiğine kuvvetli ihtimal verdiğimiz –doktorun tasdikiyle– bir zehirin hastalığıyla harâretim kırk dereceden geçmeye başlamış iken, Kastamonu’da adliye müddeiumumîleri ve taharrî komiserleri, menzilimi taharrî etmeye geldiler. Ben, o dakikadan sonra, başıma gelen dehşetli taarruzu, bir hiss-i kable'l-vukû' ile anlayarak ve “şiddetli zehirli hastalığım dahi ölüme gidiyor.” diye Isparta vilâyeti’nde kıymetdâr kardeşlerimin kucaklarında teslîm-i rûh edip o mübârek toprakta defnolmamı, kalben niyâz ettim. Hizbü'l-Ekberü'l-Kur'ân’ı açtım. Birden bu âyet-i Kerîme ﴾ وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ ﴿ karşıma çıktı, “Bana bak!” dedi. Ben de baktım, üç kuvvetli emâre ile mânâ-yı işârî bana ve bize tesellî veriyor. Şimdi başımıza gelen bu musîbeti bir cihette hiçe