Risale-i Nur’un Zuhûru

Risale-i Nur’un Zuhûru

Üstad Bediüzzaman Said Nursî’nin Şarkî Anadolu’da dünyaya gelişinden itibaren geçirdiği hayat safhalarını buraya kadar birer birer gördük, temâşâ ettik. Şimdi; geçen kırk-elli senelik hayatının neticesi ve meyvesi hükmünde, tarihin pek ender kaydettiği cihan vüs'atindeki muazzam bir da'vâya giriyoruz. Bütün maddî ve manevî zulmetleri izâle edip, âlemi nuruyla ziyâlandıracak olan Risale-i Nur meydâna çıkıyor; dünya ilim ve irfan sahasına Türkiye’den bir güneş doğuyor! ∗∗∗

► (01) ◄

BEDİÜZZAMAN HAZRETLERİNİN VİLÂYÂT-I ŞARKİYEDEN

GARBÎ ANADOLU’YA NEFYEDİLMESİ, RİSALE-İ NURUN

ZUHÛRU, TE'LİF VE NEŞRİ

Van’da, mezkûr mağarada yaşamakta iken, Şarkta ihtilâl ve isyan hareketleri oluyor. “Sizin nüfûzunuz kuvvetlidir” diyerek yardım isteyen bir zâtın mektûbuna: “Türk Milleti asırlardan beri İslâmiyete hizmet etmiş ve çok velîler yetiştirmiştir. Bunların torunlarına kılınç çekilmez; siz de çekmeyiniz; teşebbüsünüzden vazgeçiniz. Millet, irşad ve tenvir edilmelidir!” diye cevab gönderiyor. Fakat yine, hükûmet, Bediüzzaman’ı Garbî Anadolu’ya nefyediyor.

Van’da mağaradan çıkarılıp Anadolu’ya hareket etmek üzere jandarmalarla sevkedilirken, yollara dökülüp “Aman Efendi hazretleri! Bizi bırakıp gitme. Müsâade buyur sizi göndermeyelim. Arzu ederseniz Arabistan’a götürelim?” diye yalvaran silâhlı gruplara, ahâliye ve ileri gelen zâtlara: “Ben Anadolu’ya gideceğim, onları istiyorum.” diyerek, hepsini teskin ediyor. Evvelâ Burdur Vilâyeti’ne askeri muhâfızlarla nefyediliyor. Burdur’da zulüm ve tarassudlar altında işkenceli bir esâret hayatı geçiriyor. Fakat asla boş durmuyor; on üç ders olan “Nurun İlk Kapısı” kitabındaki hakikatleri bir kısım ehl-i îmâna ders verip, gizli olarak kitab hâline getiriyor. Bu hikmet cevherlerinin kıymetini takdir eden müştâk ehl-i îmân, el yazılarıyla bu kitabı çoğaltıyorlar. Nihâyet, “Burada Said Nursî boş durmuyor, dinî musâhabelerde bulunuyor” diye, gizli din düşmanları tarafından rapor tanzim ettiriliyor. Ve burada da, “Ücra bir köşede, mahrumiyetler, kimsesizlik ve gurbet hayatı içinde kendi kendine