Hep beraber nutka gelmiş, hak lisânıyla derler:

“Bir Kadîr-i Zülcelâl’in haşmet-i sultanına..

Birer bürhân-ı nur-efşânız, biz vücûd-u Sâni'a

Hem Vahdete, hem Kudrete şâhidleriz biz...

Bu zeminin yüzünü yaldızlayan

Nâzenîn mu'cizâtı çün melek seyranına.

Şu semânın arza bakan, Cennete dikkat eden

Binler müdakkik gözleriz biz. (Hâşiye) [^3]

Tûbâ-i hilkatten semâvât şıkkına

Hep Kehkeşân ağsânına..

Bir Cemîl-i Zülcelâl’in dest-i hikmetle takılmış,

Pek güzel meyveleriz biz.

Şu semâvât ehline, birer mescid-i seyyâr,

Birer hâne-i devvâr, birer ulvî âşiyâne,

Birer misbâh-ı nevvâr, birer gemi-i cebbâr,

Birer tayyareleriz biz...

Bir Kadîr-i Zülkemâl’in, bir Hakîm-i Zülcelâl’in;

Birer mu'cize-i Kudret; birer hàrika-i san'at-ı hàlıkane,

Birer nâdire-i Hikmet, birer dâhiye-i hilkat,

Birer nur âlemiyiz biz. . .

Böyle yüzbin dil ile, yüzbin bürhân gösteririz,

İşittiririz insan olan insana.

Kör olası dinsiz gözü, görmez oldu yüzümüzü,

Hem işitmez sözümüzü, hak söyleyen âyetleriz biz...

Sikkemiz bir, tuğrâmız bir, Rabbimize musahharız, müsebbihiz, zikrederiz abîdâne,

Kehkeşânın halka-i kübrâsına mensûb birer meczûblarız biz!..”

[^3]: (Hâşiye) Yani Cennet çiçeklerinin fidanlık ve mezraacığı olan zeminin yüzünde hadsiz mu'cizât-ı kudret teşhîr edildiğinden, semâvât âlemindeki melâikeler, o mu'cizâtı, o hàrikaları temâşâ ettikleri gibi, ecrâm-ı semâviyenin gözleri hükmünde olan yıldızlar dahi, güyâ melâikeler gibi, zemin yüzündeki nâzenîn masnûâtı gördükçe, Cennet âlemine bakıyorlar ve o muvakkat hàrikaları bâkî bir sûrette Cennette dahi temâşâ ediyorlar gibi, bir zemine, bir Cennete bakıyorlar; yani o iki âleme nezâretleri var, demektir.

اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى

Said Nursî