| | |

|:-:|:-:|

|ONUNCU DEVÂ:
İnsanın hastalığı, merak ettikçe gayet ağırlaşacağı, hususan evhâmlı bir hastanın bir dirhem zâhir hastalığı, merak vâsıtasıyla on dirhem olacağını, hem merak da ayrıca bir hastalık olduğunu haber veren mühim bir devâdır.|[220](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2202)|

|ONBİRİNCİ DEVÂ:
Hastalık insana hazır bir elem verdiğinden, evvelce geçirmiş olduğun hastalıktan sonra hiçbir elem kalmayıp, hemen lezzeti bu âna kadar devam ettiğini hatırlayıp, o ândaki hastalığın hazır eleminden kurtulmakla; bulunduğun dakikadan sonra zamanın nasıl geleceğini bilmediğinden, ondan korkmamak lâzım olduğunu; hem yok bir zamanda, yok bir eleme, yok bir hastalığa vücûd rengi vermek mânâsız olduğunu; ve sabır kuvvetini sağa ve sola dağıtmak fayda vermediğinden, bütün kuvvetiyle hazır zamana dayanmak lâzım olduğunu haber veren en a'lâ bir devâdır.|[221](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2212)|

|ONİKİNCİ DEVÂ:
Hem, insan hastalık sebebiyle ibâdet ve evrâdından mahrum kaldığına teessüf etmemesine; sabır ve tevekkül ve namazını kılmak şartıyla, o hastalıkta, ibâdet ve evrâdının sevâbı aynen ve daha hàlis bir sûrette verileceği hadîsçe sâbit olduğu; ve insan o sâyede aczini ve zaafını bildiğinden, bütün cihâzâtının lisân-ı hâl ve lisân-ı kàliyle Dergâh-ı İlâhiyeye ilticâ etmesine sebeb olduğundan, ﴾  قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبّ۪ى لَوْلَا دُعَٓاؤُكُمْ  ﴿ sırrını anlattığından, şikâyet değil, şükretmek lâzım olduğunu gösterir.|[221](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2212)|

|ONÜÇÜNCÜ DEVÂ:
Hastalıktan şikâyet edilmeyeceğini; ve hastalık bazılarına bir define olduğunu; ve ecel muayyen olmadığından, her vakit havf ve recâ ortasında bulunmak lâzım olduğunu; ve ölüm insanı gaflet içinde yakalamak ihtimali bulunduğundan, hastalık onun âhiretini düşündürmek cihetiyle gayet güzel bir nâsih olduğunu gösterir mühim bir devâdır.|[222](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2222)|