Hâtime

Hâtime

Kur'ân-ı Hakîmin tevâfuk cihetinden tezâhür eden i'câzî nüktelerinden bir nüktesi şudur ki:

Kur'ân-ı Hakîmde ism-i Allah, Rahmân, Rahîm, Rab ve İsm-i Celâl yerindeki Hüve’nin mecmûu dört bin küsûrdur. ﴾ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴿ (Hesab-ı ebcedin ikinci nev'i ki, hurûf-u hecâ tertibiyledir), o da dört bin küsûr eder. Büyük adedlerde küçük kesîrler tevâfuku bozmadığından, küçük kesîrlerden kat'-ı nazar edildi. Hem ﴾ الٓمٓ ﴿ tazammun ettiği iki vâv-ı atf ile beraber iki yüz seksen küsûr eder. Aynen Sûre-i el-Bakara’nın iki yüz seksen küsûr İsm-i Celâline ve hem iki yüz seksen küsûr âyâtın adedine tevâfuk etmekle beraber, ebcedin hecâî tarzındaki ikinci hesabıyla, yine dört bin küsûr eder. O da yukarıda zikri geçmiş beş esmâ-i meşhûrenin adedine tevâfuk etmekle beraber, ﴾  بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴿ in kesîrlerinden kat'-ı nazar, adedine tevâfuk ediyor. Demek, bu sırr-ı tevâfuka binâen, ﴾  الٓمٓ ﴿ hem müsemmâsını tazammun eden bir isimdir, hem el-Bakara’ya isim, hem Kur'ân’a isim, hem ikisine muhtasar bir fihriste, hem ikisinin enmûzeci ve hülâsası ve çekirdeği hem, ﴾ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴿ in mücmelidir. Ebcedin meşhûr hesabıyla ﴾ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴿ ism-i Rab adedine müsâvî olmakla beraber, ﴾ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ﴿ deki müşedded ر iki ر sayılsa, o vakit dokuz yüz doksan olup, pek çok esrâr-ı mühimmeye medâr olup, on dokuz harfiyle on dokuz bin âlemin miftâhıdır.

Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyânda Lafza-i Celâlin tevâfukât-ı latîfesindendir ki, bütün Kur'ânda sahifenin âhirki satırın yukarı kısmında seksen Lafza-i Celâl birbirine tevâfukla baktığı gibi, aşağıki kısımda da aynen seksen Lafza-i Celâl birbirine tevâfukla bakar. Tam o âhirki satırın ortasında yine elli beş Lafza-i Celâl birbiri üstüne düşüp ittihâd ederek, güyâ elli beş