| | |

|:-:|:-:|

|BİRİNCİ DEVÂ:
İnsanın hastalığı zâhiren bir nev'i dert gibi ise de dert değil, belki bir nev'i derman olduğunu ve ömür sermâyesi sıhhat ve âfiyet ve istiğnâdan gelen bir gafletle zâyi' olduğundan hastalık o zâyiâtı meyvedâr bir ömre çevirdiğini haber verir. Gayet güzel bir devâdır.|[214](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2142)|

|İKİNCİ DEVÂ:
İbâdet iki kısım olup, bir kısmı müsbet ibâdettir ki, namaz ve niyâz gibi ma'lûm ibâdetler olup, diğeri menfî ibâdettir ki, hastalıklar insana aczini, zaafını hissettirdiğinden, hàlis, riyâsız, manevî bir ibâdet olduğunu; ve bu hastalıkların, Allah’tan şekvâ etmemek şartıyla, mü'min için bir dakikası bir saat hükmüne geçtiğini; ve bazı kâmillerin hastalıklarının bir dakikası bir gün ibâdet hükmüne geçtiğini rivâyet-i sahîha ve keşfiyât-ı sâdıka ile sâbit olduğunu bildirir. Gayet mühim bir devâdır.|[215](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2152)|

|ÜÇÜNCÜ DEVÂ:
İnsan bu dünyaya keyif sürmek ve lezzet için gelmediğine, mütemâdiyen gelenlerin gitmesi ve gençlerin ihtiyarlanması ve mütemâdiyen zevâl ve firâkta yuvarlanması şâhid olduğunu; hem, insan zîhayatın en mükemmeli ve cihâzâtça en zengini olduğundan, geçen lezzetleri ve gelecek belâları düşündüğünden, kederli ve sıkıntılı bir hayat geçirdiğini; hastalık ise, sağlık ve âfiyet gibi gaflet vermediğinden, dünyayı hoş göstermeyip o tahatturların elemlerinden vazgeçirdiğinden, hiç aldatmaz bir vâiz ve bir mürşid hükmünde olduğunu gösterir bir mübârek devâdır.|[215](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2152)|

|DÖRDÜNCÜ DEVÂ:
İnsan, hastalıktan şekvâ değil, hastalığa sabretmesi lâzım olduğunu gösterir. Çünkü o, cihâzâtını kendi yapmayıp ve başka bir yerden de satın almadığından; ve mülk sâhibi, bahçesine çapalamak, bellemek ve budamak gibi ezâlarla, o sâyede güzel bir mahsul aldığından, o ezâ, o bağın hakkında ezâ değil, belki mahsulünün yetişmesine medâr olduğundan şikâyete hiç hakkı olmadığını gösterdiği gibi; insanın da, hastalıkla yapılan tasarruftan şikâyet değil, tahammüle mecbur olduğunu, şiddetli olduğu zaman “Yâ Sabûr!” deyip, sabır ile mukâvemet edileceğini haber veriyor.|[216](/lem’alar/yirmibeşinci-lem’a/1381/4/214/232#2162)|