Ve bu emâreler gibi çok îmâlar ile baştaki âyetin kuvvetli işâret ettiği Risale-i Nurun muârızlarına zâhir bir sûrette baktığı gibi, mefhûm-u muhâlifi delâletiyle dahi Risale-i Nura tam bakar. Hattâ dördüncü âyette Risale-i Nurun Türkçe olmasını tahsin eder ve beşincide Arabî ve Türkçeyi tam bilmeyen ve mürşidleri ve âlimleri perîşan olan vilâyât-ı şarkıyede Risale-i Nur imdâdlarına ve her tâifeden ziyâde başlarına gelen hâdiseler ve âyette ﴾ بِاَيَّامِ اللّٰهِ ﴿ tâbir edilen elîm vâkıaları hâtırlarına getirmekle îkaz ve irşad etmelerine bir mânâ-yı işârî ve remzî ile emrediyor. Bu âhirki ehemmiyetli işâreti beyân etmeme şimdilik izin olmadığından yalnız herbirinin bir tek remzi gayet kısa beyân edilecek. Şöyle ki:

#### Dördüncü Âyetin

DÖRDÜNCÜ ÂYETİN:

﴾  وَمَا اَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِـه۪ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ  ﴿ cümlesi makam-ı cifrîsiyle ve baştaki âyetin işâretleri karînesiyle ve risalet ve nübüvvetin her asırda veraset noktasında nâibleri, vekilleri bulunmak kaidesiyle bir mânâ-yı remzî cihetinde vazife-i irsiyeti tam yapan Risale-i Nuru, efrâdı içine hususî bir iltifatla dâhil edip lisân-ı Kur'ân olan Arabî olmayarak, Türkçe olmasını takdir ediyor.

Evet, bunun makamı ﴾ رَسُولٍ ﴿ deki tenvin (ن) sayılmak ve şeddeli (ل) bir sayılsa bin üçyüz otuzsekiz (1338); ve şeddeli (ل) iki sayılsa ve şeddeli (ى) bir sayılsa bin üçyüz ellisekiz (1358), her ikisi birer sayılsa bin üçyüz yirmisekiz (1328), şeddeliler iki sayılsa, tenvin sayılmazsa, bin üçyüz onsekiz (1318); hem tenvin hem şeddeliler sayılsa bin üçyüz altmış sekiz (1368) ederek Risale-i Nurun beş devresine ve beş vaziyetine remzen ve îmâen bakar.

#### Beşinci Âyette

BEŞİNCİ ÂYETTE:

﴿ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيَّامِ اللّٰهِ ﴾

﴾ اِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيَّامِ اللّٰهِ ﴿ cümlesinde makam-ı cifrîsi, şeddeliler birer sayılmak cihetinde bin üçyüz ellibir ederek Risale-i Nurun şimdilik beyânına iznim olmayan ehemmiyetli vazifesinin ve bu evâmir-i Kur'âniyeyi imtisalinin tarihine tam tamına tevâfuk-u cifrî ve muvâfakat-ı maneviye karînesiyle ve kıssadan hisse almak münâsebât-ı mefhûmiye remzi ile Risale-i Nura îmâen bakar. Daha yazılacak çok gaybî işâretler var, fakat izin verilmedi, şimdilik kaldı. ∗∗∗