► (03) ◄

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

﴿ وَمَا اَرْسَلْنَاكَ اِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ ﴾

Âyetinin veraset-i Ahmediye (A.S.M.) cihetinde mânâ-yı işârî noktasında bu asırda o Rahmeten li'l-âlemînin bir âyinesi ve hakikat-i Kur'âniyenin bir hakîki tefsiri olan Risale-i Nur, o küllî rahmetin bir cilvesi, bir nümûnesi olmasından; Hakikat-i Muhammediyenin (A.S.M.) bir kısım evsâfını, mânâ-yı mecâzî ile cüz'î bir vârisine verilebilir diye bu parlak kasideye ilişmedim. Yalnız hakikat-i Ahmediye (A.S.M.) ile âyinesinin farkına işâreten bazı kelimeler ilâve edildi.

Said Nursî

► (04) ◄

Huzur bulur bugün seninle âlem,

Ey bu asırda Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur.

Sürûr bulur bugün seninle âdem,

Ey bir Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Bu hasta gönüller çoktan perîşan,

Varsa sende eğer Lokman’dan nişan,

Bir şifâ sun, gel ey mahbûb-u zîşan

Ey cilve-i Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Gelmez mi sonu bu uzun hecenin,

Geçmez mi gamı bu yaslı gecenin,

Zâri arttı, sabrı bitti nicenin

Ey cilve-i Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Fahr-i âlem Arş’dan bu yere indi,

Şah-ı velâyet gelip düldüle bindi,

Zülfikàr’a bugün artık “Nur” dendi

Ey bu zamanda Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Yolumuz, bu Nurun bu Nurlu yolu,

Olduk hepimiz o Nurun bir kulu,

Nur yolunda yürüyen hem ne mutlu

Ey nümûne-i Rahmet-i âlem Risaletü'n-Nur!

Nursun, nur çıkan Nurlu dağında

Bülbül öter bahçesinde bağında,

Tozu olsak onun pâk ayağında

Ey Rahmet-i âlem cilvesi Risaletü'n-Nur!