niyetle kırk günlük iâşeye tahsîs ettiği ki, herbir gün için elli dirhem mikdarında bir bezdirme ekmeğinden kırk tane olan bir tahsîsatı bir-iki günde yer ve kırk gün de daha yemek yemeden o mevki-i mahsûsada imrâr-ı evkàt ve tesbihâtta bulunurlar. İkmalinde, geri avdetlerinde mübârek dudakları birbirine yapışır, bıçakla tekrar açarlar. Biraz ileride şu asr-ı hâzırın uğradığı ve uğrayacağı kaviyen me'mûl ve melhûz olan sefâhet ve atâlete rağmen düstur-u şüyuhatını tahdid ve ancak anâsır-ı mecrûha cerrâhını unutmayıp ve ihmal dahi etmeyerek şehâdet-i kat'iyyesini gösterip sahife-i hayatını bin ikiyüz doksanikide imzalamıştır.

Van’da te'sisine başlanan Medrese-i Zehrâ’nın te'hiri, “Doktor hastaya elzemdir” fetvâsıyla, ondokuz bin altun tahsîsat ve arkasında Sultan Reşâd, daha beride ikiyüz meb'ûstan yüzaltmış küsûrun inzimam-ı re'yi yüzelli bin banknot kabûl ettikleri hâlde, maddeten mevki-i fiile îsâl edilememiş. Herhalde Hakîm-i Mutlak, Kadîr-i Mutlak, daha ahsen sûretini dilemiş ki, o Sultan-ı Ezelînin lütfuyla, maddiyâta minnet etmeden, Hâzâ min fazlı rabbî, Elhamdülillâh, Isparta’da Risale-i Nurun te'lifine menba' olması ve manevî Medresetü'z-Zehrâ hükmüne geçmesi, pâyânsız kusurlarımızın belki de setrine inşâallâh vesile olmasını Cenâb-ı Erhamürrâhimînden dileyerek, işbu destgâh-ı manevîyi tahkîmen Osman-ı Hâlidî’nin kıymetdâr ve mânidâr, sâdık ve meşhûr ihbarâtının hedef ve masruf-u lehi günden daha âşikâr bir hâlde zuhûr etmiştir.

Şu mütevâli vekâyi-i müsbete biz âciz hizmetçilere vazife-i aslîmizde ayrıca nazar-ı dikkati celbettiğine muttali' olduktan sonra, bin hamd ü senâ ile huzur-u Üstada birer birer vücûd-u manevîmizle arz-ı endâm eder ve mübârek ellerini öperiz. Aynı gayeye yardıma koşan ve aynı destgâhın alâkadarları olan Küçük Husrev Feyzi, Nazîf, Emin, Tahsin, Tevfik, Hilmi gibi kardeşlerimize arzederiz.

Risale-i Nur Şâkirdlerinden

Hasan, Osman, Tahiri, Abdullâh,

Hulûsî-i Sânî Sabri ∗∗∗