İkinci Levha

İKİNCİ LEVHA

[Ehl-i hidayet ve huzurun hakikat-i dünyalarına işâret eder levhadır.]

Demâ gaflet zevâl buldu – Ve Nur-u Hak ayân gördüm.

Vücûd, bürhân-ı Zât oldu – Hayat, mir'ât-ı Hak’tır gör.

Akıl, miftâh-ı kenz oldu – Fenâ, bâb-ı bekàdır gör.

Kemâlin lem'ası söndü – Fakat, Şems-i Cemâl var gör.

Zevâl, ayn-ı visâl oldu – Elem, ayn-ı lezzettir gör.

Ömür, nefs-i amel oldu – Ebed, ayn-ı ömürdür gör.

Zalâm, zarf-ı ziyâ oldu – Bu mevtte hak hayat var gör.

Bütün eşya, enîs oldu – Bütün asvât, zikirdir gör.

Bütün zerrât-ı mevcûdât – Birer zâkir, müsebbih gör.

Fakrı, kenz-i gınâ buldum – Aczde tam kuvvet var gör.

Eğer Allah’ı buldunsa – Bütün eşya senindir gör.

Eğer Mâlik-i Mülk’e memlûk isen – O’nun mülkü senindir gör.

Eğer hodbîn ve kendi nefsine mâlik isen – Bilâ-addin belâdır gör.

Bilâ-haddin azaptır tat. – Bilâ-gayet ağırdır gör.

Eğer hakîki abd-i hudâbîn isen – Hududsuz bir safâdır gör.

Hesabsız bir sevâb var tat. – Nihâyetsiz saâdet gör...

Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:

“Fânîyim, fânî olanı istemem. Âcizim, âciz olanı istemem. Rûhumu Rahmân’a teslîm eyledim, gayr istemem! İsterim, fakat bir yâr-ı bâkî isterim. Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim. Hiç-ender hiçim, fakat bu mevcûdâtı umumen isterim.” ∗ ∗ ∗