hüsün ve cemâlini; günahları kazanmak ve kazandırmak ve çirkin ve zehirli yapmak ve o ni'meti, küfran ile medâr-ı azâb bir sûrete çevirmekten, bütün kuvvetiyle kaçacak. Ve o fânî, beş on senelik cemâli bâkîleştirmek için, meşrû bir tarzda istimâl ile o ni'mete şükredecek. Yoksa ihtiyarlıkta, uzun zaman istiskàle ma'rûz kalıp, me'yûsâne ağlayacak.

Eğer terbiye-i İslâmiye dâiresinde, âdâb-ı Kur'âniye zînetiyle o cemâl güzelleştirilse; o fânî hüsün, ma'nen bâkî kalacağı ve Cennet’te hûrilerin cemâlinden daha şirin ve daha parlak bir tarzda kendine verileceği, hadîste kat'iyyetle sâbittir. Eğer o güzelin zerre mikdar aklı varsa, bu güzel ve parlak ve ebedî neticeyi elinden kaçırmayacak... ∗∗∗