Eserlerin yazılması, okunması, çoğaltılması, dağıtılması binbir güçlükle, akla gelebilecek her türlü takip ve baskı yöntemlerine rağmen yürütülen bir işti.
Fakat yapılan işte en küçük bir telaş eseri görünmüyordu.
Sanki Risaleleri yazarak çoğaltanlar, bu işi yüklüklerde, bodrumlarda, her an yakalanma tehlikesi altında değil de, en konforlu mekânlarda ve her türlü imkân önlerine serilmiş halde yapıyor gibiydiler. Kendilerini öylesine bu işe vermiş, öylesine özenerek yazıyorlar ve yazdıklarını süslüyorlardı.
Hanımların ihtimamı ise bir başkaydı.
İşte, Ulviye annenin elinden geçen bir risale:
Gelinlik çeyizinin en değerli kumaşlarıyla ciltlenmiş, gül kokularıyla sarılıp sarmalanmış…
Üstadın mektuplarına geçmiş. Meleklerin çektiği resimlere girmiş.
Gelecek nesillere, annelerinden dünya dolusu servete mukabil bir miras olarak kalmış.
İstanbul İlim ve Kültür Vakfı / Barla Yılları Kataloğu-51
İlgili içerikler
Goncalı’da Bir Veda
Denizlili muallim Hasan Feyzi Yüreğil’in hayatı, bir aile fotoğrafı ve iki şehir arasında gidip gelen mektuplarla yeniden okunabilir.
İhtiyaç ve İstek Arasında
Bir indirim etiketi, aklımızda olmayan bir şeyi ihtiyaç gibi gösterebilir. İktisat Risalesi, harcamalarımızda ölçüyü bulmayı ve nimetin kıymetini bilmeyi öğretiyor.
Cephede Yazılan Bir Tefsir
Van’daki derslerden cepheye uzanan İşârâtü’l-İ’câz’ın telif hikâyesi
Tabiata Tefekkürle Bakmak
Bir ağacın yaprakları, taşların arasından çıkan bir filiz, soframıza gelen bir meyve… Risale-i Nur, her gün gördüğümüz bu varlıklarda Rabbimizin sanatını ve rahmetini okumayı öğretiyor.